Z Dzikiego Zachodu – Burbon

Burbon to whiskey amerykańska produkowana z kukurydzy i innych zbóż (pszenicy, żyta, słodowanego jęczmienia). Zawartość kukurydzy wynosi min. 51% (najczęściej ok. 70%). Burbon jest leżakowany w świeżych beczkach dębowych, co nadaje mu charakterystyczny smak. Produkowany jest od XVIII wieku.

saloon

Skąd się wziął burbon?

Burbon produkowany jest wyłącznie w Stanach Zjednoczonych. Większość producentów zlokalizowana jest w Kentucky. Szacuje się, że 95% światowej produkcji burbona pochodzi właśnie stamtąd.

Bardstown w stanie Kentucky nazywany jest „Światową Stolicą Burbona”. We wrześniu odbywa się tam doroczna impreza Bourbon Festival.

trail

Jakie warunki musi spełnić trunek, by być burbonem?

Ustalony 4 maja 1964 roku przez Kongres Stanów Zjednoczonych standard, określa jakie warunki musi spełniać burbon.

  • musi być zrobiony z mieszanki zboża, składającej się w co najmniej 51% z kukurydzy zwyczajnej.
  • po destylacji musi zawierać co najwyżej 80% czystego alkoholu.
  • musi być wyprodukowany z użyciem jedynie w pełni naturalnych składników.
  • musi być leżakowany w nowych, opalonych beczkach dębowych.
  • nie może być wlewany do beczek, jeśli ma więcej niż 62,5% czystego alkoholu.
  • trunek spełniający powyższe kryteria, który był leżakowany co najmniej dwa lata, może być nazwany Straight Bourbon.
  • burbon leżakowany krócej niż cztery lata, musi posiadać informacje o okresie jego leżakowania.

Większość sprzedawanych obecnie burbonów jest produktem powstałym z mieszanki składającej się w co najmniej dwóch trzecich z kukurydzy oraz leżakowany co najmniej cztery lata. Pomimo iż spełniają one warunek, aby być nazwane „Straight Bourbon”, nie zawsze są tak oznaczone. W sprzedaży można również znaleźć tanie burbony, leżakowane trzy bądź dwa lata.

półeczka

Produkcja

Zwykle mieszanka zboża składa się w 70% z kukurydzy, natomiast pozostałą część stanowią tzw. small grains: słód jęczmienny oraz żyto, rzadziej pszenica (burbony wydestylowane z dodatkiem pszenicy są delikatniejsze i nieco słodsze w smaku; przykładem może być Maker’s Mark). Kolejnym elementem, bez którego nie moglibyśmy delektować się smakiem burbona, są drożdże. Odmiana drożdży wykorzystywana przez producentów jest często ta sama przez dzisięciolecia i stanowi jedną z najbardziej strzeżonych tajemnic firmy co do receptury. Mieszanka ta, zwana zacierem, poddawana jest fermentacji z dodatkiem zacieru odzyskanego po poprzednim procesie fermentacji, który dodawany jest w celu uzyskania odpowiedniego pH (technika zwana „sour mash”).

Produkt fermentacji jest następnie poddawany procesowi dwustopnowej destylacji.
Pierwsza odbywa się w kolumnie destylacyjnej, druga w aparacie zwanym „doubler” (efekt pierwszej destylacji doprowadzany jest tu w postaci ciekłej) lub „thumper” (alkohol dostaje się tu w postaci pary).

Powstały alkohol umieszczany jest w dębowych beczkach wypalonych od środka. W tym procesie, zwanym leżakowaniem lub maturacją, trunek zyskuje kolor oraz posmak drewna. Zwykle dłuższy okres leżakowania skutkuje ciemniejszym kolorem burbona.

Po zakończonym procesie leżakowania burbon wylewany jest z beczek, rozcieńczany wodą do alkoholu o mocy co najmniej 40%, a następnie rozlewany do butelek. Większość burbonów zawiera właśnie standardowe 40% czystego alkoholu. Jednak spotkać można również burbony zawierające nawet do 75,5% alkoholu. Niektóre z nich są rozlewane prosto z beczek (z „mocą beczki”, czyli bez rozcieńczania wodą) – tego typu burbony oznaczane są jako „CASK STRENGTH”.

Do sprzedaży dopuszczony jest również burbon zawierający mniej niż 40% alkoholu. Musi on jednak być oznaczony jako rozcieńczony burbon („diluted bourbon”).

beczka

Ciekawa historia burbona

Wynalezienie burbona przypisuje się najczęściej protestanckiemu duchownemu – Elijah Craig. Uważa się również, że to on jako pierwszy używał do leżakowania opalonych dębowych baryłek. Jacob Spears uznawany jest za pierwszego, który oznaczył powstały produkt jako Burbon („Bourbon whiskey”).

Niemniej jednak historia przypisująca autorstwo do konkretnych osób jest mało wiarygodna. Najprawdopodobniej nie istnieje konkretny „wynalazca” burbona – trunku, który w swojej obecnej formie produkowany jest od końca XIX wieku.

Za udoskonalenie procesu fermentacji jest zwykle uznawany James C. Crow lub Jason S. Amburgey. Polega ono na dodaniu do zacieru, przygotowanego do rozpoczęcia procesu fermentacji, pewnej niezbyt dużej ilości zacieru oddzielonego od alkoholu po poprzednim procesie fermentacji. W ten sposób dostarcza się kwasu, który kontroluje wzrost bakterii, które mogłyby zanieczyścić whisky oraz jest odpowiedzialny za uzyskanie odpowiedniego pH, pozwalającego drożdżom na prawidłowe działanie.

burbonki

Jak pić?

W przeciwieństwie do szkockiej whisky, amerykański burbon tradycyjnie pija się się na lodzie bądź w postaci rozcieńczonej, w drinku.

szkl

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *